willekeurige foto

News Nieuwtjes

Johan en Jolijn gaan trouwen

op een geheime locatie

Onderstaand is nieuws van een andere organisatie.

RSS Source

    3 in 1.

    Zowat 32 jaar geleden, in september, zou ik voor de allereerste keer naar de "Grote" jongensschool gaan. Kinderen van bij ons in de straat hadden er mij meermaals en uitdrukkelijk op gewezen dat het zaak was om NIET bij die "strenge" meester te komen zitten : "Meister Cuppens". Ikzelf had daar op die jonge leeftijd geen enkele invloed op. Wat extra gebedjes kon wellicht geen kwaad, maar ik dacht naief dat het lot daar uiteindelijk in zou beslissen

    Grote opluchting toen ik de eerste dag van het nieuwe schooljaar in het eerste klaslokaal zat : bij meester Dedroog. Mijn gebeden waren verhoord. Ik genoot nog even na van dit zeer prille geluk, toen er plots op de deur werd geklopt. Meester Jaak kwam binnen en overlegde op fluistertoon enkele minuten met zijn collega. Tenslotte wees meester Jaak naar mij en zei : "Herman, kom jij maar mee met mij."

    En zo kwam ik dus bij oom Jaak in de klas te zitten, aanvankelijk met een klein, bang hartje. Ik zie oom Jaak nog uitleggen met een overtuigende, volle stem dat we nu in deechte school zitten, waar we veel zullen leren en minder zullen spelen, niet meer zoals voorheen in die kleuterschool. En de eerste 3 appeltjes die meester Jaak met magneetjes in de boompjes hangt aan de rechterkant van het bord, herinner ik me ook nog.

    Neefje Kris zit enkele banken verder. Vreemd toch : die zegt hier niet "papa" tegen oom Jaak, zoals op de feesten bij bompa in de Kerkstraat. Neen, die zegt hier - net als iedereen - "Meester".

    In feite zaten we dus met 3 Cuppens-en in het 1e. Maar iedereen die oom Jaak wat beter kent, zal beseffen dat hij die naamgenoten bij hem in de klas onpartijdig behandelde. (Of was het toch niet zo toevallig dat Kris en ik bij de primussen waren ...?)

    In datzelfde schooljaar deden Kris en ik onze Eerste Communie. Dat werd gevierd bij oom Jaak thuis. Kris en ik ontvingen een overvloed van mooie cadeaus, onder andere een lichtgroene melodica en een oranje jongensfiets. Oom Leo wou meteen een wedstrijdje uitschrijven wie het snelst kon rondtoeren in de wijk. Ik sputterde tegen, maar er was geen houden aan : de 2 fietsen werden al klaargezet voor het huis van oom Jaak. De supporters schaarden zich reeds langs de kant van de weg.

    En toen kwam ik ermee op de proppen : er was toch nog 1 probleem : ik had thuis nog maar alleen gefietst met een fiets zonder "stang" van mijn zus (en dan nog onder veelvuldig protest van mijn zus Lutgarde..).

    Maar enfin! Dat zou oom Leo mij wel vlug even leren ; ik mocht wat "foetelen". Oom Leo hield mijn fiets stevig vast, terwijl ik er werd opgezet en met een forse duw gaf hij me een flinke demarrage.

    Weet iemand nog wie gewonnen was?